Tekst van de dag
U kroont het jaar met uw goedheid. Waar uw wagen langs gaat, druppelt overvloed. De weiden van de steppe glanzen, de heuvels zijn een en al vreugde. - Psalmen 65:12-13

Volwassenen

Een kroon van goedheid

Psalmen 65:12-13

Vandaag is Dankdag voor Gewas en Arbeid. Een oude protestantse traditie. Eerste woensdag van november. Mensen komen samen om dank te zeggen voor de oogst en voor het werk van hun handen.

Psalm 65 is daar een lied bij. De dichter kijkt naar het land. Het graan staat op de akker. De velden glanzen. De heuvels zien er uit alsof ze zingen. En hij roept: U kroont het jaar met uw goedheid.

Dat is een mooi beeld. Een kroon zet je op het hoofd als iets af is. Als een koning is ingehuldigd. Als een bruid gaat trouwen. De psalmist zegt: zo eindigt God het jaar. Met een kroon. Een teken dat er iets gelukt is.

November lijkt misschien geen kroonmaand. De akkers zijn leeg. De bladeren vallen. Maar juist dan wordt zichtbaar wat er was. De schuren staan vol. Het brood ligt op tafel. Je hebt werk mogen doen. Mensen hebben voor je gezorgd. Iemand heeft het land geploegd, gezaaid, geoogst.

En achter al dat mensenwerk staat er Iemand die de regen geeft. Die de wind stuurt. Die het zaad laat groeien terwijl jij slaapt.

Vandaag mag je danken. Hardop of in stilte. Voor wat groeide. Voor wat lukte. Voor brood en werk en zegen die je niet zelf hebt kunnen maken.

Lees Psalmen 65 in de Statenvertaling

Kinderen

Bijbelverhaal

Psalmen 65:9-13

David zit op een heuvel buiten Jeruzalem. Hij kijkt uit over het land. Het is de tijd van de oogst. De boeren lopen in de velden. Kinderen rapen de laatste aren op. Er klinkt gelach tussen de bundels.

David pakt zijn schrijfplank. Hij begint aan een nieuw lied. Het gaat niet over vijanden of gevaar. Het gaat over dank.

‘U bezoekt het land,’ schrijft hij, ’en U geeft het water. De beken van God zijn vol. U zorgt voor koren. U maakt de aarde zacht met regen. U kroont het jaar met goedheid.’

Overal waar David kijkt, ziet hij bewijs. De heuvels zijn bedekt met gras. De schapen lopen tevreden rond. Het graan buigt zwaar door.

‘Zelfs de dalen zingen van vreugde,’ schrijft hij tot slot. En hij legt zijn pen neer.

Wist je dat?

Dankdag voor Gewas en Arbeid is een oud-Nederlandse traditie uit de zestiende eeuw. Na de Reformatie wilden protestanten een vaste dag om te danken voor de oogst. Ze kozen de eerste woensdag van november, als het meeste werk op het land gedaan was. In veel dorpen luidden de klokken ’s ochtends, en schoolkinderen kregen vrij om de kerkdienst bij te wonen.