Psalmen 57

¹Een gouden kleinood van David, voor den opperzangmeester, Altascheth; als hij voor Sauls aangezicht vlood in de spelonk. [057:2] Wees mij genadig, o God! Wees mij genadig, want mijn ziel betrouwt op U, en ik neem mijn toevlucht onder de schaduw Uwer vleugelen, totdat de verdervingen zullen voorbij zijn gegaan. ²[057:3] Ik zal roepen tot God, den Allerhoogste, tot God, Die het aan mij voleinden zal. ³[057:4] Hij zal van den hemel zenden, en mij verlossen, te schande makende dengene, die mij zoekt op te slokken. Sela. God zal Zijn goedertierenheid en Zijn waarheid zenden. ⁴[057:5] Mijn ziel is in het midden der leeuwen, ik lig [onder] stokebranden, mensenkinderen, welker tanden spiesen en pijlen zijn, en hun tong een scherp zwaard. ⁵[057:6] Verhef U boven de hemelen, o God! Uw eer zij over de ganse aarde. ⁶[057:7] Zij hebben een net bereid voor mijn gangen, mijn ziel was nedergebukt; zij hebben een kuil voor mijn aangezicht gegraven; zij zijn er midden ingevallen. Sela. ⁷[057:8] Mijn hart is bereid, o God! mijn hart is bereid; ik zal zingen, en psalmzingen. ⁸[057:9] Waak op, mijn eer! waak op, gij, luit en harp! ik zal in den dageraad opwaken. ⁹[057:10] Ik zal U loven onder de volken, o Heere! ik zal U psalmzingen onder de natien. ¹⁰[057:11] Want Uw goedertierenheid is groot tot aan de hemelen, en Uw waarheid tot aan de bovenste wolken. ¹¹[057:12] Verhef U boven de hemelen, o God! Uw eer zij over de ganse aarde.